niedziela, 16 grudnia 2012

Zwolennicy utrzymania legalności uboju rytualnego cytują często pracę: 

Rosen, S. D. (2004). Physiological insights into Shechita. Veterinary Record, 154, 759–765.


Praca ta ma stanowić dowód humanitarnego charakteru szechity. Warto więc uświadomić zainteresowanym, że artykuł  Rosena, wyraża POGLĄD  autora oraz interpretacje danych zbieranych przez innych badaczy. Jest więc wyrazem jego stanowiska, nie popartego badaniami własnymi. Rosen opiera się na danych starych, tendencyjnie dobranych. Tekst może być używany jako materiał dla studentów ilustrujący nierzetelność w nauce. Naukowa słabość opcji broniącej szechity wyraża się właśnie częstym cytowaniem tego tekstu, gdyż innych danych naukowych mogących wesprzeć to stanowisko zwyczajnie brak. Jednocześnie, tekst ten jest rzadko cytowany w czasopismach NAUKOWYCH (obecnie 15 razy w przedziale 2004-2012 - dane z 16 grudnia 2012). Dane świadczące o okrutnym z założenia charakterze cięcia szyjnego bez uprzedniego zatrzymania czynności mózgu są bardzo liczne. Można je zobaczyć w naukowych raportach, firmowanych przez ZESPOŁY badaczy, a udostępnionych na stronach UE. Rosen pominął szereg prac, które zostały opublikowane tuż przed jego publikacją. Z powodów oczywistych nie uwzględnił w swoim tekście szeregu prac późniejszych. Traktowanie jego tekstu jako podsumowania prac nad naukową analizą szechity jest wyrazem głębokiej niewiedzy albo świadomą manipulacją. Praca Rosena jest odosobnionym głosem pozbawionym wsparcia danych empirycznych w dyskusji na temat szechity.

W naukach empirycznych nauczyliśmy się, że jeśli jedna praca mówi "A" a innych dwadzieścia mówi "B" to prawdziwość "B" jest znacznie bardziej prawdopodobna. Po to właśnie przeprowadza się tzw. metaanalizy.

Istotą tej debaty nie jest spór o to, czy inne (z ogłuszaniem) metody uśmiercania są wolne od cierpienia zwierząt czy też nie. Nie ulega wątpliwości, że stosunku do większości metod można zgłosić zastrzeżenia i należy je modyfikować. W każdym przypadku, czynności poprzedzające ubój są znaczącym źródłem stresu. Jednak dla osób znających nieco fizjologię i psychologię zwierząt nie ulega wątpliwości, że podrzynanie gardła bez wcześniejszego zatrzymania wyższych czynności nerwowych, jest eskalowaniem cierpień uśmiercanego zwierzęcia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz